شروع در آنها ، ذكر شده نام آنان كه در غيبت صغرى خدمت آن جناب مشرّف شدند يا واقف شدند بر معجزه‌اى و در ذيل بعضى از آنها مطالب نفيسهء مناسبه درج شده است . چنان چه در ذيل اول ، كيفيّت نماز منسوب به امام عصر عليه السّلام از براى شدايد و حاجات و حال مسجد جمكران در قم كه به امر آن حضرت بنا شده ، ذكر شده . در دوم كه قصّهء شهرهاى فرزندان آن حضرت است ، اثبات شده ، بودن عيال و اولاد براى آن جناب و امكان وجود چنين بلاد در همين ارض‌ها در برّ يا بحر و مستور بودن آن از انظار ، حتى از عبور كنندگان به آنجا و وقوع نظاير آن به نحو اختصار و در ذيل سى و هفتم كه قصّهء جزيرهء خضر است ، اين مطلب مشروحا بيان شده . در پنجم ، اجمال احوال شيخ محمّد ، پسر اسماعيل هرقلى كه زخم رانش را در سامرّه ، حضرت شفا داد . در ششم ، ذكر يكى از رقاع استغاثه به آن حضرت كه قليل الوجود است . در هفتم ، تحقيق حال نرمى كف مبارك آن حضرت و حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يا درشتى و غلظت آن و اختلاف شرّاح احاديث در قرائت « شتن الكفين » كه در خبر شمايل است كه با تاى قرشت است يا ثاى ثخذ ؟ در دهم ، توضيح آن كه شارح تردّدات كتاب شرايع محقّق ، زهدرى است . در يازدهم ، بيانى از الطاف خفيّه و هدايات خاصّهء الهيّه شده و ذكر اسامى معروفين از بنى طاوس كه ارباب تصانيف‌اند . در ذيل نوزدهم ، اشكال در خبر معروف « اللّهم انّ شيعتنا منّا ، الخ » و كلام شيخ رجب برسى . در بيستم ، شرح نسبت هر روز از ايّام هفته به امامى و كيفيّت نماز هديه كه بايد براى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ائمّه عليهم السّلام كرد و ترتيب آن در ايّام هفته و ذكر تسبيح امام عصر عليه السّلام كه بايد از روز هيجدهم هر ماه خواند تا آخر ماه . در بيست و دوم ، ذكر شده دعاى عبرات كه امام عصر عليه السّلام به سيّد رضى الدين آوى داد . و در بيست و هفتم ، اشاره به اين كه وجود اماكن شريفه مانند مشاهد و مساجد و مقابر